از خاکستر

در سخت ترین روزها نوشتن به من کمک کرده تا پاشم و به مسیرم ادامه بدم. الانم اگر اینجام برای زنده شدنه 

میگن میخوان اینترنتو وصل کنن. اما من بعید میدونم این کارو بکنن و این ی امید واهیه. ما الان حتی بدتر از کره شمالی ایم.
من آرامش رو حالا حالا ها تو این کشور نمیبینم. یکی نوشته بود کسی ک داره غرق میشه حتی به علفای هرز روی آبم چنگ میندازه. واین داستان این آدماس. داستان آدمایی ک انگشتشون رفت رو کلید قط اینترنت آدمایی ک افتادن تو خونه مردم تا دیشای ماهواره رو جمع کنن یا فیلمای اعتراضات رو از تو گوشی ادما حذف کنن. تلاشای آخرتونم بکنید. یه مرده از مرگ نمیترسه.